فروش آپارتمان سرخرود
۱۳۹۵-۰۷-۰۹
آجر نما سنتی
۱۳۹۵-۰۷-۲۴

پیمانکار آسفالت شمال

پیمانکار آسفالت شمال

پیمانکار اسفالت شمال | پیمانکار اسفالت در شمال | پیمانکار اسفالت در شمال مازندران | آسفالت شمال | پیمانکار اسفالت شمال | پیمانکار اسفالت در شمال استان مازندران در شهرهای آمل-سرخرود-نور-بابل-بابلسر-فریدونکنار- محمودآباد-نور و رویان-نوشهر و چالوس تا رامسر



گروه فنی مهندسی ویلا تک پیمانکار آسفالت در شمال مازندران

گروه فنی مهندسی ویلا تک در مازندران در زمینه راه سازی و آسفالت گرم و سرد به صورت مکانیزه و دستی و جدول کشی راه ها و شهرکها فعالیت داشته و آماده ارائه خدمات در این زمینه به هم استانیهای عزیز به خصوص شهرهای آمل – محمودآباد – سرخرود – بابلسر – بهنمیر – فریدونکنار – نور و رویان – نوشهر و چالوس – عباس آباد تنکابن تا رامسر می باشد

تلفن جهت سفارش ۰۹۱۱۵۷۰۶۵۴۸ حبیبی 

شماره دفتر: ۰۱۱۴۴۸۸۷۷۰۴

ادرس دفتر مرکز در مازندران: محمودآباد سرخرود



آسفالت چیست؟

آسفالت ماده‌ای سیاه، چسبناک و بسیار چسبنده یا شبه جامد می‌باشد. آسفالت ماده‌ای ترکیبی است که از مخلوط کردن شن و ماسه و قیر ساخته می‌شود و در ساخت جاده، باند فرودگاه و پشت بام ساختمان‌ها به کار گرفته می‌شود.در این مقاله به معرفی انواع آسفالت پرداخته شده است.

بتن آسفالتی

بتن آسفالتی ، پوسته متراکم و سیاهرنگی است که قسمت عمده و بطور کلی استخوان بندی آن را مصالح سنگی دارای دانه بندی پیوسته (با کمترین فضای خالی) تشکیل می‌دهد و ذرات آن به توسط قیر به هم چسبیده‌اند. بتن آسفالتی جسم همگن و توپری است که خود بار می‌برد، مقاومت برشی نسبتا زیاد دارد، در برابر عوامل جوی و چرخ وسایل نقلیه پایداری می‌کند و نیاز به تعمیر همیشگی ندارد.

به عبارت دیگر بتنی است که در آن ، به جای دوغاب سیمان ، قیر بکار رفته است و برای پر کردن هر چه بیشتر فضاهای خالی آن از گرد سنگ استفاده شده است. بتن آسفالتی را به روش گرم و معمولا در ماشینهای خودکار ساخته و مخلوط می‌کنند و سپس در سطح راه پخش نموده و می‌کوبند. آسفالت را تا ۴ یا ۵ سانتیمتر در یک قشر و کلفت تر از آن را در بیش از یک قشر می‌سازند.

ویژگیهای آسفالت در قسمتهای مختلف راه :

معمولا قشرها از رویه و آستر تشکیل می‌شود. لایه رویی که تحت تاثیر عوامل جوی و چرخ وسایل نقلیه است، باید از جنس ممتاز ساخته شود. یکی از وظایف اصلی لایه زیرین که در روی پی (زیرسازی) راه قرار می‌گیرد و ممکن است خود از یک یا چند لایه درست شده باشد، انتقال بار از رویه به زیرسازی راه است. قشر آستر معمولا با دانه بندی درشت تر و قیر کمتر و قشر رویه با دانه بندی ریزتر و قیر بیشتر ساخته می‌شود.

در زمان تهیه آسفالت ، علاوه بر نوع مصرفی که خواهد داشت به حمل مصرف آن توجه می‌شود. از آن جمله است: آفتابی یا سایه بودن محل ، روباز بودن یا قرار گرفتن درون تونل ، خشکی و نمناکی محل کار ، تغییرات دمایی که باید تحمل کند، فصل ساختن راه و مانند آن.

انواع مصالح سنگی آسفالت

مصالح سنگی درشت

شامل ذرات درشت تر از الک شماره ۸ (یا ۱۰) است. این مصالح که معمولا از شن طبیعی و سنگ یا قلوه سنگ شکسته است، باید عاری از مواد پوشاننده سطح دانه‌ها (مانند لای یا رس) یا هر نوع ماده مضر دیگر که مانع چسبیدن قیر به ذرات می‌شود ذرات سست و کلوخه‌های گلی و سنگهای تجزیه شده باشد. ساییدگی این مصالح در ۵۰۰ دور چرخش ماشین لوس آنجلس نباید از ۴۰ برای آستر و از ۳۰ برای رویه تجاوز کند. همچنین باید لااقل ۶۰ درصد وزنی دانه‌های درشت ، حداقل در دو چشمه شکسته باشند. مقاومت اینگونه مصالح در مقابل عوامل جوی پس از ۵ چرخه آزمایش با سولفات سدیم نباید از ۸ درصد بیشتر باشد.

مصالح سنگی ریز

به مصالحی اطلاق می‌گردد که از الک شماره ۸ می‌گذرند، ولی روی الک شماره ۲۰۰ باقی می‌مانند. این مصالح از شکستن سنگ یا شن یا از ماسه طبیعی یا مخلوطی از آنها بدست می‌آیند. مصالح سنگی ریز ، باید تمیز و سخت و بادوام و تا حد امکان گوشه‌دار و عاری از پوشش رسی ، لای یا هرگونه مواد مضر دیگر ، که مانع چسبیدن قیر به ذرات می‌گردد، باشند. علاوه بر آن باید عاری از کلوخه‌های رسی و دانه‌های سست سنگهای تجزیه شده باشند. مقاومت این مصالح در مقابل عوامل جوی پس از ۵ چرخه آزمایش با سولفات سدیم باید کمتر از ۸ درصد باشد (افت وزنی کمتر از ۸ درصد).

مصالح سنگی فیلر (پرکننده)

فیلر به دانه‌های ریزی از مصالح سنگی اطلاق می‌شود که از الک شماره ۲۰۰ می‌گذرند. این ذرات باید عاری از مواد آلی و رس باشند. فیلر را می‌توان از شکستن و خرد کردن سنگهای مناسب بدست آورد. هرگاه فیلر موجود (حاصل از شکستن سنگ یا قلوه سنگ و شن) کافی یا مرغوب نباشد، می‌توان از گرد سنگهای آهکی ، آهک شکفته ، سیمان پرتلند یا سایر موارد معدنی مشابه که خمیرسان نباشند و با استاندارد کار وفق دهند، استفاده کرد.

فیلر مصرفی در آسفالت ، چه به صورت فیلر موجود در مصالح سنگی درشت و ریز و چه به صورت فیلری که احیانا جداگانه تهیه و به مخلوط اضافه می‌شود، باید به اندازه‌ای باشد که دانه بندی مصالح سنگی و فیلر به روی هم در حدود فرمول کارگاهی شود.

ویژگیهای مصالح سنگی بتن آسفالتی

مصالح سنگی بتن آسفالتی باید دارای دانه بندی پیوسته باشد. به نحوی که ذرات ریز فضاهای بین ذرات درشت تر را پر نماید. دانه بندی مصالح سنگی و فضای خالی آن فوق العاده در کیفیت آسفالت حاصله تاثیر دارد. مصالح سنگی پس از آن که بر طبق فرمول کارگاهی مخلوط شدند، باید آزمون ارزش ماسه‌ای بر روی آنها انجام شود. نتیجه این آزمون باید لااقل ۵۰ باشد. قیر مصنوعی در آسفالت گرم معمولا ۷۰/۶۰ است. البته ممکن است، با توجه به وضع آب و هوا و نوع ترافیک ، از انواع دیگر قیر نیز استفاده شود. مقدار قیر مصرفی در مخلوط آسفالت بیشتر به صورت درصد قیر نسبت به مخلوط آسفالت نشان داده می‌شود.

کمیت و کیفیت مصالح سنگی و قیر و نحوه اختلاط آنها معمولا بر طبق بررسیهایی که در مورد همان کار مخصوص انجام گرفته و به طرح آسفالت موسوم است، انجام می‌شود. آسفالتها انواع دیگری نیز دارند که از آن میان می‌توان از آسفالت نفوذناپذیر نام برد که برای جلوگیری از نفوذ آب به داخل جسم راه اجرا می‌شود یا آسفالت سرد که در آن به عنوان ماده چسبنده از مخلوط قیر و قطران ، که در سرما نیز مایع است، استفاده می‌شود. آسفالت سرد را بیشتر بطور برجا می‌سازند.

آسفالت‌ حفاظتی

آسفالت‌های حفاظتی به آن دسته از مخلوط‌های قیر و مصالح سنگی اطلاق می‌شود که جهت پوشش و محافظت راه در مقابل عوامل جوی به‌کار گرفته می‌شوند. آسفالت حفاظتی باعث جلوگیری از فرسایش سطح راه‌های شنی و یا آسفالته می‌شود. این آسفالت به سهولت اجرا می‌شود و ضخامت آن معمولاً تا ۲٫۵ سانتی‌متر است.

البته آسفالت حفاظتی می تواند کاملاً قیر نیز باشد، که در این نوع از آسفالت حفاظتی مصالح سنگی به کار نرفته است و به نوعی آن را از مخلوط های آسفالتی نیز می توان جدا نمود. که هدف از ایجاد لایه حفاظتی و اختصاصا از این نوع آسفالت ایجاد یک لایه قیر بر روی مصالح سنگدانه است تا مصالح سنگی را به مخلوط آسفالتی که بعدا مورد استفاده قرار می گیرد بچسباند. در این نوع آسفالت نباید از قیری استفاده شود که به لایه سنگدانه نفوذ کند، اما باید آسفالت بالا را بچسباند.

آسفالت‌ سرد

آسفالت سرد (Cold Mix) به مخلوطی از مصالح سنگی و قیر مخلوط و یا امولسیون قیر گفته می‌شود که مواد اولیه آن در دمای محیط مخلوط شوند. در برخی انواع آسفالت سرد، ممکن است قیر بر حسب ضرورت گرم شود، اما سایر مصالح بدون گرم شدن با قیر مخلوط می‌شوند.  آسفالت سرد به دو دسته زیر تقسیم‌بندی می‌شود:آسفالت سرد پیش ساخته (Plant Mixed cold mix)

خواص فیزیکی :

چگالی آسفالت فشرده برابر ۲٫۲ تن بر متر مکعب می‌باشد.

آسفالت بطور کلی مخلوطی است از مصالح سنگی با دانه بندی پیوسته و یک ماده چسباننده که معمولا قیر است. آسفالت با توجه به کاربرد آن به صورتهای گوناکون ساخته می شود. آشناترین نوع آسفالت همان آسفالت گرم یا بتن آسفالتی گرم است. مصالح سنگی معمولا بیش از ۹۰ درصد مخلوط آسفالت را تشکیل می‌دهند. از اینرو مصالح سنگی تاثیر بسزایی در کیفیت آسفالت حاصله دارد.

بررسی کیفیت آسفالت قیری و ارائه روش بتن غلطکی زود سخت شونده RCCP در ایران

استفاده از آسفالت قیری با توجه به معایب آن از جمله: آلودگی هوا و محیط زیست خصوصاً هنگام تولید، عدم سازگاری با شرایط اقلیمی به ویژه در فصل سرما، تغییر شکل و عمر کوتاه، عدم دوام در برابر مواد شیمیایی. با توجه به قیمت آن لازم دیده شد که طرحی مناسب و جایگزین با قابلیتهای مصالح موجود در کشور انتخاب گردد که پس از مطالعات اولیه و اجرای آزمایش با توجه به قابلیتهای فراوان رویه بتنی توانمند زود سخت شونده  RCCP(ROLLER COMPACTED CONCRETE PAVEMENTS)  عبارتند از: دامنه کاربرد بسیار وسیع، مقاومت فشاری بیش از سه برابر ماکزیمم مقاومت فشاری ثبت شده برای آسفالت قیری، صلبیت و عدم تغییر شکل، سازگاری با شرایط اقلیمی سرد و گرم، سرعت بالای اجرا و امکان بهره‌برداری زود هنگام، سازگاری با محیط زیست پیشنهاد گردید. بتن غلتکی RCCPبرای اولین بار در ایران هم اجرا شد، آن هم توسط مجتمع تولیدی تحقیقاتی بتن ایران‌فریمکو در هشتگرد، نتایج آزمایشهای صورت گرفته نشان می‌دهد که این عملیات با موفقیت انجام گرفته است.

ازجمله مشکلات اساسی معابر سواره رو خیابانها و شبکه‌های بزرگراهی و محوطه‌های صنعتی در کشور ما تخریب و تعویض‌های متوالی آسفالت می‌باشد که در کنار تحمیل خسارات میلیاردی به اقتصاد ملی، ضریب ایمنی جاده‌ها و خیابانهای کشور را نیز به شدت کاهش داده است و البته خسارات فراوانی نیز به خودروها وارد می‌کند به نحوی که این وضعیت مورد اعتراض ۱۰۰ درصد صاحبان اتومبیل‌ها و رانندگان می‌باشد! اعتراض که تکنولوژی فعلی ساخت معابر قادر به پاسخگویی و رفع این معضل نیست و نیازمند تغییر ساختاری و تکنیکی طراحی و ساخت معابر سواره رو و ترافیکی می‌باشد. از طرفی معضل زیست محیطی استفاده از مواد فعلی و هیدروکربن‌ها در ترکیب آسفالت قیری در کنار پائین بودن قابلیت‌ها و آسفالت‌ قیری برای احراز بسیاری از مشخصات فنی مورد لزوم در معابر ترافیکی بالاخص دوام و پایداری در برابر تغییرات جوی و سیکل‌های یخبندان، گزینه‌ رویه‌های بتنی RCCP را پیش رو قرار داده است.

کاربرد رویه بتنی RCCP زود سخت شونده

دامنه کاربرد بسیار وسیع در ساخت جاده‌ها و خیابانهای اصلی و فرعی، آزاد راه‌ها، باند پرواز، آشیانه هواپیما، کف سالن‌های صنعتی، محوطه‌های صنعتی و انبارها، باراندازها، جاده معادن، پیاده روها، ورزشگاه‌ها، پیست اتومبیل‌رانی، کف نمایشگاه‌های صنعتی و تجاری، محوطه‌های تجاری، بنادر اسکله‌ها، دامداری‌ها، سردخانه‌ها، جاده‌های شیب‌دار، لوپ‌ها، میادین، دورها، پلها، کف ترمینال‌ها، ایستگاه‌های اتوبوس‌ و کامیون (گاراژ)‌ را می‌توان نام برد.

مقاومت رویه بتنی RCCP زود سخت شونده

مقاومت فشاری با نسبت آب به سیمان پایین و صفر بودن اسلامپ از ۱۵۰ تا ۳۰۰ کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع که در شرایط عمل آوری و با مرغوبترین مصالح به دست آمده است که تحمل بارهای سنگین ترافیکی به ویژه در محل شیبها، دورها، بارهای ترافیکی و ایستگاه‌های سنگین را به راحتی تحمل می‌کند.

صلبیت

صلب بودن و عدم تغییر شکل در برابر بارهای وارده و ضربات ناشی از سقوط اجسام سخت.

سازگاری با شرایط آب و هوایی

دوام بلندمدت نسبت به آسفالت قیری در مناطق گرمسیر و معتدل با توجه به اینکه در برابر افزایش دما مقاوم بوده و هیچگونه تغییر شکلی در آنها ایجاد نمی‌شود. در مناطق سردسیر رویه بتنی (RCCP) به خاطر جذب آب پایین و مقاوم بودن در برابر سیکل‌های یخبندان در مواجه با آسیبهای احتمالی ایمن و مقاوم است.

اجرا و بهره‌برداری زود هنگام

سرعت بالای اجرا و سهولت نگهداری و قابلیت بهره‌برداری زود هنگام حتی در مواقع اضطرار (دوازده ساعت پس از اجرا).

سازگاری با محیط زیست

رویه بتنی RCCP به خاطر نفوذناپذیری مواد متشکله آن به بافت مصالح و طبیعت، به عنوان رویه سازگار هیچگونه مشکل زیست محیطی در محدوده کاربردی خود ندارند. و تا پایان دوره دوام مواد و مصالح متشکله آن به عنوان بخشی از طبیعت تعریف می‌شود. رنگ خاکستری و خنثی RCCP، ضریب جذب دمای مناسبی دارد و این به خاصیت پایین آوردن دمای محیط کمک می‌کند.

معایب آسفالت قیری

آسفالت قیری که در مقابل فشارهای فیزیکی مقاومت چندانی ندارد، این مقاومت در مرغوبترین آسفالت قیری ایران معادل ۸۵ـ۷۵ کیلوگرم بر سانتیمتر مربع است. و در برابر تغییرات جوی و تغییر دما تغییر شکل می‌دهد و عمر مفید کوتاهی دارد.

آلودگی هوا و محیط زیست

برای تهیه آسفالت قیری به چیزی حدود ۱۴۰ درجه سانتیگراد دما نیاز هست و در نتیجه برای تولید این نوع آسفالت مقادیر قابل توجهی سوخت به مصرف می‌رسد و می‌توان گفت به لحاظ زیست محیطی، اقتصادی و خصوصاً آلودگی هوا در کلان شهرها بسیار نامناسب است.

عدم سازگاری با شرایط آب و هوایی

بخش قابل توجهی از افت کیفیت آسفالت‌های قیری در عبور از فصل سرما و یخبندان اتفاق می‌افتد و عواملی از قبیل پدیده جذب آب و یخ زدگی و آب شدگی، نفوذ آب به لایه‌های زیرین و یا استفاده از نمک برای یخ‌زدائی از جمله عوامل اصلی، تخریب آسفالتهای قیری در عبور از فصل سرما می‌باشد.

در مناطق گرمسیر با مشکل تغییر شکل آسفالت قیری مواجه هستیم.

عدم دوام در برابر مواد شیمیایی

آسفالت قیری در برابر مواد نفتی مانند گازوئیل، نفت، بنزین و اسیدهایی که در محوطه‌های صنعتی وجود دارند تخریب می‌شوند.

استفاده از قیر نامناسب

قیر مورد مصرف در راه‌سازی به طور مستقیم در مقابل عوامل جوی بوده و باید ضربه‌های ناشی از حرکت وسایل نقلیه را تحمل نماید.

خواص بتن غلطکی

به طور کلی خواص بتن غلطکی سخت شونده بستگی به دانه‌بندی،‌ جنس و شکل سنگدانه‌ها، و مواد سیمانی، نحوه ساخت مخلوط، درصد تراکم و کنترل اجرا دارد. مزیت این روش ساخت بتن، هزینه کمتر از انواع دیگر بتن و سرعت اجرایی بسیار زیاد آن بوده و در عین حال دارای خواص مکانیکی مورد نیاز بتن معمولی نیز می‌‌باشد. عموماً بتن غلطکی را بتنی سفت با اسلامپ صفر تعریف می‌کنند.



اجراي آسفالت گرم

مقدمه
قبل از حمل و پخش مخلوطي آسفالتي سطح راه بايد در طول مورد نظر آماده شود چنانچه قرار است آسفالت بر روي قشر اساسي و يا زيراساس اجرا شود لازم است هرگونه پستي و بلندي (ناهمواري) برطرف و سطح راه كاملا مسطح گردد و سپس توسط هواي فشرده و يا غيره كليه خاك و خاشاك از سطح راه حذف و سپس پريمكت شود.
پريمكت
– پريمكت Primcoat عبارت است از پخش يك قشر قير با ويسكوزيته كم از نوع MC يا SC بر روي قشر اساس كه به منظورهاي نفوذ در خلل و فرج اندود كردن و چسباندن قشر آسفالت به سطح اساس به مقدار ۱ تا ۲ كيلوگرم در متر مربع دستگاه قيرپاش انجام مي شود.
–    عمليات پريمكت ۲۴ ساعت قبل از اجراي آسفالت انجام مي شود و لازم است دستگاه به طور كاملاً يكنواخت و با درجه حرارت معين در سطح راه پخش نمايد.
–    حداقل مصرف قير مناسب براي سطح شني راه كه خلل و فرج آن كم باشد برابر ۸/۰ كيلوگرم در متر مربع و در سطح راه با بافت درشت دانه و پر منفذ ۲ كيلوگرم متر مربع مي باشد.
–    استفاده از انواع قير پريمكت در سطح اساس بستگي به درجه حرارت هوادارد به طوري كه در هواي سرد قير RC- 70 و در هواي معتدل قير MC-70 و براي هواي گرم قير از نوع SC- 70 استفاده مي شود.
–    متوسط مصرف قير پريمكت ۲/۱ كيلوگرم در متر مربع مي باشد و حداقل درجه حرارت قير پريمكت ۷۰ درجه سانتيگراد براي قير RC و براي قير SC برابر ۱۱۰ درجه سانتيگراد خواهد بود.
–    حداقل درجه حرارت هوا جهت اجراي پريمكت بايد بيش از ۱۰ درجه سانتيگراد باشد و ضمناً در هواي مه آلود، مرطوب و باراني اجراي آن مجاز نمي باشد.
–    در صورت نياز به اجراي آسفالت تازه بر روي آسفالت قديمي لازم است كه قبل از اجرا سطح راه توسط جاروي مكانيكي و يا هواي فشرده كاملا تميز و عاري از گرد و غبار شده و سپس به منظور ايجاد چسبندگي بين لايه هاي آسفالت قديم و جديد يك قشر تك كت Tack Coat بر روي آسفالت كهنه پخش شود.
تك كت
–    تك كت Tack coat پخش يك لايه بسيار نازك امولسيون قير رقيق شده و يا قير مخلوط RCO مي باشد كه به مقدار ۳/۰ الي ۶/۰ كيلوگرم در متر مربع بر روي قشر آسفالت قديمي پخش مي گردد. ضروري است كه هنگام اجراي تك كت سطح راه خشك و تميز بوده و هوا نيز مه آلود و باراني نباشد.
–    دستگاه پخش تك كت بايد كاملا سالم بوده تا بتواند تك كت را به طور كاملا يكنواخت در سطح جاده پخش نمايد.
–    هنگام اجراي پريمكت و يا تك كت مي بايست جاده و يا خيابان مسدود گرديده و هيچ نوع عبور و مرور بر سطح آن صورت نگيرد.
–    جهت كنترل مقادير وزني پريمكت يا تك كت پخش شده آزمايش سيني Plate انجام مي شود. بدين منظور از يك سيني به ابعاد مشخصي ۳۰*۳۰ سانتيمتر كه وزن آن نيز قبلا تعيين گرديده است و در مسير قيرپاش در سطح جاده قرار مي دهند استفاده مي شود قيري كه در سطح جاده پخش مي شود بر روي سيني ريخته شده و پس از توزين در آزمايشگاه مقدار قير پخش شده در متر مربع را تعيين مي نمايند.
نمونه برداري از مصالح سنگي
–    لازم است حداقل هفته اي يك بار از مصالح سنگي مورد استفاده در كارگاه به روش (ASHTO- T2) كه در فصول بعدي به آن اشاره شده است نمونه برداري گرديده و بر روي آنها اعم از دانه ريز و دانه درشت به صورت جداگانه آزمايشات دانه بندي، حدود خميري، ارزش ماسه اي، تعيين درصد شكستگي، انجام گرفته و نتايج را با مشخصات فني مقايسه و در صورت تطابق با استاندارد از آنها استفاده شود.
–    لازم است از مصالح سنگي سيلوهاي گرم و غبار حاصل از غبارگير، نمونه برداري و آزمايشات لازم بر روي آنها انجام و نتايج با مشخصات فني مورد ارزيابي واقع شود.
–    ضروري است كه از هر يك تن قير ورودي به كارگاه يك نمونه برابر استاندارد AASHTO- T40 اخذ و آن را تحت آزمايش هاي نفوذي و گروه ويسكوزيته قرار داده و نتايج با مشخصات فني AASHTO-M26 , AASHTO-M20 مقايسه گردد.
اجراي آسفالت
–    طرح آسفالت به روش مارشال (MARSHAL) توسط آزمايشگاه مكانيك خاك انجام و آسفالت در كارخانه برابر طرح ارائه شده از جانب آزمايشگاه ساخته و توليد شود و كارخانه آسفالت بايد مجهز بوده و داراي تجهيزات لازم براي آنچه كه در فصول بعدي شرح داده خواهد شد باشد.
–    بايد دقت شود داخل كاميونهايي كه آسفالت حمل مي نمايند تميز و عاري از روغن، گل و لاي و گرد و غبار باشد. ظرفيت توليد آسفالت و تعداد كاميون ها بايد متناسب با ظرفيت پخش فينيشر باشد و حداكثرزمان توليد آسفالت تا پخش آن بيش از ۲ ساعت نگردد. بايد سطح آسفالت را با ضخامت يكنواخت و مورد نياز در سطح خيابان يا جاده پخش نمايد.
–    ضخامت آسفالت بايد طوري تنظيم شود تا پس از متراكم شدن (غلطك خوردن) برابر ضخامت مشخصات فني خواسته شده گردد.
–    بايد دقت لازم به عمل آيد كه محل اتصال عرضي آسفالت هم سطح و يكنواخت شود.
–    درجه حرارت پخش مخلوط آسفالتي بستگي به نوع قير ودانه بندي مصالح سنگي فصل اجراي كار و محيط، نوع و تعداد غلطك ها دارد. حداقل درجه حرارت براي آسفالت با دانه بندي پيوسته ۱۲۰ درجه سانتيگراد مي باشد.
–    كوبيدن اسفالت با غلطك هاي مختلف عملكرد متفاوت دارند ولي غلطك هاي مورد استفاده در متراكم كردن بايد خودرو بوده و همچنين از غلطك هاي نوع كششي و بيش از ۸ تن وزن در متراكم كردن آسفالت استفاده نگردد.
–    روي چرخ هاي غلطك بايد گل گير و لوله آبپاش و لوله آبپاش وجود داشته باشد تا از چسبيدن آسفالت به چرخ هاي آن جلوگيري كند. استفاده از گازوئيل و روغن سوخته به روي چرخ غلطك مجاز نمي باشد. سرعت غلطك ها در هنگام تراكم آسفالت نبايد از ۵ كيلومتر در ساعت تجاوز نمايد.
–    عمل تراكم آسفالت بايد بلافاصله پس از پخش مخلوط آسفالتي، صورت گيرد و حداقل درجه حرارت آسفالت نبايد در هنگام تراكم از ۱۲۰ درجه سانتيگراد تجاوز ننمايد.
–    در قسمت هايي كه به دليل مختلف استفاده از غلطك هاي بزرگ  ميسر نيست از غلطك هاي كوچك استفاده شود و رعايت لازم جهت رسيدن به تراكم مناسب صورت گيرد.
–    حداكثر سرعت غلطك نبايد از ۵ كيلومتر در ساعت تجاوز نمايد. در مرحله اول بايد بلافاصله پس از پختن آسفالت توسط  غلطك هاي بزرگ ميسر نيست از غلطك هاي كوچك استفاده شود و رعايت لازم جهت رسيدن به تراكم مناسب صورت گيرد.
–    حداكثر سرعت غلطك نبايد از ۵ كيلومتر در ساعت تجاوز نمايد. در مرحله اول بلافاصله پس از پخش آسفالت توسط غلطك فلزي بين ۸ تا ۱۲ تن آسفالت اطو و در مرحله دوم زماني كه در جه حرارت آسفالت ۹۵ درجه سانتيگراد مي باشد و حالت خميري دارد از غلطك لاستيكي استفاده و سرعت غلطك هاي لاستيكي ۴ تا ۵ كيلومتر در ساعت و فاصله دو غلطك بايد طوري تنظيم شود تا از ۶۰ متر بيشتر نگردد . در مرحله نهايي و تكميلي آرايش سطح آسفالت بايد از غلطك بوزن ۸ تن استفاده شود.
–    لازم است از آسفالت متراكم شده در ازا هر ۲۵۰ متر خطر عبور تعداد يك نمونه حجيم آسفالت اخذ و نسبت به اندازه گيري ضخامت آسفالت در حداقل سه نقطه اقدام شود. در صورتي كه آسفالت بدون توزين و چشمي ساخته مي شود و تهيه آن توسط كارخانه نگرفته است به جاي فاصله ۲۵۰ متر، از هر صد متر نمونه برداري و ضخامت آن دقيقاً تعيين گردد.
–    در تمام طول مسير آسفالت ريزي بايد اقدامات ويژه نسبت به نصب علائم ايمني و اخباري به كار گرفته شود تا از عبور و مرور وسائل جلوگيري نمايند. زماني وسائل نقليه مجازند از روي آسفالت متراكم شده عبور نمايند كه آسفالت ريزي بايد اقدامات ويژه نسبت به نصب علائم ايمني و اخباري به كار گرفته شود تا از عبور وسائل جلوگيري نمايند. زماني وسائل نقليه مجازند از روي آسفالت متراكم شده عبور نمايند كه آسفالت آنقدر سرد شده باشد تا اثر چرخ بر روي آن باقي نماند و حداكثر درجه حرارت آسفالت سرد شده نبايد از ۴۰ درجه سانتيگراد تجاوز ننمايد.
–    نمونه برداري از آسفالت كوبيده شده در فاصله ۱۰۰ يا ۲۵۰ متر همان طوري كه شرح داده شد و به منظورهاي زير انجام مي گيرد:
–    تعيين ضخامت آسفالت
–    تعيين درصد قير آسفالت نسبت به مصالح و كل آسفالت
–    آزمايش وزن مخصوص آسفالت
–    تعيين درصد كوبيدگي آسفالت
–    آزمايش مقاومت، نرمي و فضاي خالي آسفالت
كه ذيلاً نسبت به روش نمونه گيري و انجام آزمايش ها پرداخته مي شود:
نمونه گيري از آسفالت
نمونه برداري از آسفالت در حين اجرا
–    نمونه برداري يا نمونه گيري به اندازه خود آزمايش مهم مي باشد. در هنگام نمونه گيري لازم است احتياط و دقت لازم به عمل آمده تا نمونه اخذ شده حاوي تمام پارامترهاي قابل قبول، از كيفيت كل آسفالت باشد. يك نمونه برداري مناسب بايد نمايانگر خصوصيات اسفالت تهيه شده از مركز  توليد ساخت و تا موقع مصرف باشد نمايانگر خصوصيات آسفالت تهيه شده از مركز توليد، ساخت و تا موقع مصرف باشد كه با انجام آزمايش بر روي آن و بررسي نتيجه به دست آمده در مورد صحت نمونه گيري قضاوت خواهد شد.
نمونه گيري از روي تسمه نقاله:
هنگام نمونه برداري از روي تسمه نقاله آن را متوقف ساخته و مقدار دو قالب نمونه، از وسط تسمه بر مي داريم و جهت انجام آزمايش ها، به آزمايشگاه فني و مكانيك خاك ارسال مي نمائيم.
نمونه برداري از كاميون:
لازم است به طور اتفاقي از كاميون حامل آسفالت نمونه برداري شود. بدين منظور مقدار حداقل ۵ قالب نمونه برداشته شده را روي آسفالت سفره ريخته و پس از تقسيم بندي برابر روشي كه در فصول تقسيم بندي و نمونه برداري شرح داده خواهد شد آن را تقسيم مي كنيم و نمونه موردنظر را برداشته و به منظور انجام آزمايش هاي لازم ان را به آزمايشگاه منتقل كنيم.
نمونه برداري پس از متراكم كردن آسفالت
نمونه برداري توسط دستگاه كرگيري (Core) با مته به قطر ۴ اينچ از نوع سه الماسه انجام مي شود. در صورت موجود نبودن دستگاه كرگيري نمونه آسفالت هاي لازم در طول مسير جاده به ابعاد حداقل ۲۰*۲۰ توسط اره و يا چكش و قلم و با توجه به مقادير ارائه شده در جدول زير برداشته مي شود. پس از برداشتن نمونه آن را از قير پريمكت چسبيده و خاك را پاك نموده و بسته بندي مي نماييم و با رعايت هاي لازم در حمل آن را به آزمايشگاه آسفالت مي فرستيم. درجه حرارت محيط در نگهداري و حمل نمونه به منظور جلوگيري از هم پاشيدگي آن نقش به سزايي دارد.
بزرگترين سايز دانه در
مخلوط آسفالتي    وزن تقريبي نمونه    سطح مخلوطي متراكم شده
۲ اينچ (۵۰ ميلي متر)    ۱۶ كيلوگرم    ۱۵۰۰ سانتي متر مربع
اينچ (۱-۳۸ ميليمتر)
۱۱ كيلوگرم    ۹۰۰ سانتي متر مربع
۱ اينچ (۲۵ ميليمتر)    ۹ كيلوگرم    ۹۰۰ سانتي متر مربع
اينچ (۵/۱۲ ميليمتر)
۳/۷ كيلوگرم    ۶۴۵ سانتي متر مربع
اينچ (۵/۱۲ ميليمتر)
۵/۵ كيلوگرم    ۴۰۰
اينچ (۵/۹ ميليمتر)
۶/۳ كيلوگرم     ۲۳۰ ميليمتر
نمره ۴ (۷/۴ ميليمتر)    ۸/۱ كيلوگرم    ۲۳۰ ميليمتر
لازم است بر روي نمونه هاي اخذ شد مشخصات كامل نمونه شامل:
–    شماره نمونه
–    محل نمونه برداري با مختصات يا كيلومتر محل نمونه برداري شده
–    نام پروژه
–    شماره پرژوه
–    نام نمونه گيرنده
–    ساعت و تاريخ نمونه برداري
–    وضعيت هوا در هنگام نمونه برداري، قيد گردد
در تهيه گزارش باياد اطلاعاتي چون: وضعيت جغرافيايي محل منبع نمونه اخذ شده، كارخانه و نوع آن، مقدار پخت، مشخصات قير و اجزا معدني مصالح به كار رفته فواصل محل نمونه برداري از كارخانه و معدن و … درج گردد.
–    در آزمايشگاه فني و مكانيك خاك بر روي نمونه هاي اخذ شده آزمايش هاي به شرح زير كه روش انجام و استاندارد آن آمده است انجام مي گردد:
الف: تعيين ضخامت آسفالت
–    جهت تعيين ضخامت دقيق آسفالت، پس از حذف كامل خاك و قير چسبيده به آن كه تراشيدن آن با كاردك تيز امكان پذير است و ضخامت آسفالت را با كوليس و يا خط كش حداقل در سه نقطه تعيين و سپس معدل آنها به عنوان ضخامت آسفالت گزارش مي شود.
ب: آزمايش تعيين درصد قير در آسفالت
۱-    قبل از انجام ازمايش لازم است وسائل و ابزار كار شامل، يك دستگاه سانتريفوژ برقي و يا دستي، فيلتر آزمايش، مواد حل شامل بنزين و يا تتراكلروكربن، پيمانه جهت ريختن بنزين و يا حلال در دستگاه سانتريفوژ اون با درجه تنظيم ترازو با دقت ۱/۰ گرم، كاردگ برس و يا قلم مويي، كاسه (ظرف جهت نمونه) را آماده مي نماييم.
۲-    آسفالت را در دماي ۵   ۱۱۰ درجه سانتي گراد در اون گذارده تا باز شود و پس از خارج نمودن از اون و سرد شدن آن مقدار حدود ۱۲۰۰ گرم نمونه را در پياله دستگاه كه قبلا وزن آن مشخص شده است ريخته و وزن آن را تعيين مي نماييم.
۳-    جداگانه وزن فيلتر را تعيين مي نماييم.
۴-    پياله محتوي آسفالت را وزن نموده و در دستگاه سانتريفوژ سوار مي كنيم و سپس فيلتر توزين شده را بر روي آن قرار داده درب دستگاه را بسته و با پيچ هاي موجود محكم مي نماييم. بعد درب دستگاه سانتريفوژ را گذارده و با قلاب يا گيره ها درب آن را محكم مي نماييم.
۵-    در حداقل ۵ مرحله و هر مرحله ۲۵۰ سانتي متر مكعب حلال بنزين يا تتراكلروكربن را از قيف بالاي دستگاه به درون آن ريخته و اگر دستگاه سانتريفوژ دستي است دسته را آن قدر گردانده تا كليه بنزين يا قير حل شده از شير پايين دستگاه تخليه شود. در صوت برقي بودن دستگاه كليد آن را روشن مي كنيم. سپس با درجه مربوطه سرعت گردش و ويبره شدن آن را تنظيم مي كنيم. اين كارها را تا زماني صورت مي گيرد كه تمام قير حل شده و بنزين و يا حلال تميز از دستگاه خارج شود.
۶-    در اين مرحله چفت دستگاه را باز و درب آن را بر مي داريم. پس از باز كردن پيچ فيلتر و پياله را با احتياط برداشته و در داخل اون قرار مي دهيم تا فيلتر و مصالح آسفالت در درجه حرارت    ۱۱۰ خشك شوند. پس از خشك شدن آنها را از اون خارج نموده و فيلتر و ظرف و مصالح را دقيقاً وزن مي كنيم و آنها را بر روي الك هاي   ، ۴ ، ۲۰، ۴۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ دانه بندي مي نماييم و سپس نمودار دانه بندي را رسم  و با نمودار مشخصات فني لازم مقايسه مي كنيم.
ج: آزمايش وزن مخصوص آسفالت و درصد كوبيدگي
–    وزن (نمونه آسفالت را در هوا) را با ترازو به دقت ۱/۰ گرم تعيين و سپس نمونه را در موم داغ فرو برده و پس از خارج كردن آن را وزن نموده (وزن نمونه با موم) را تعيين و در برگ آزمايش يادداشت مي نماييم.
–    وزن نمونه در آب را با استفاده از قانون ارشميدس تعيين مي نماييم به اين شكل كه هر جسمي كه بدرون آب داخل شود به اندازه وزن مايع هم حجمش از وزن آن كاسته خواهد شد.
د: تعيين فضاي خالي V.M.A
درصد وزني مصالح سنگي * وزن مخصوص نمونه مارشال    = -۱۰۰    درصد حجمي فضاي خالي مصالح سنگي
وزن مخصوص مصالح سنگي
نتايج به دست آمده از آزمايش را با نتايج استاندارد و مشخصات فني مقايسه مي نماييم.
شرح كل آزمايشهاي آسفالت در بخش طرح مخلوط آسفالت هاي گرم به روش مارشال كه طي استاندارد ASTM-D 1559 آمده كاملا شرح داده شده است.
در كارگاه ساختماني وظيفه تكنسين مقيم در آزمايشگاه فني و مكانيك خاك است كه نتايج را به مهندس ناظر مقيم كارگاه گزارش نمايد و ضمناً جهت مقايسه نتايج مي توان از استانداردهايي به شرح زير استفاده نمود:
مشخصات فني و استاندارد مصالح، قير و آسفالت
مصالح سنگي
نمونه برداري از مصالح سنگي    AASHTO T-2
دانه بندي مصالح سنگي    AASHTO T-11
هيدرومتري    AASHTO T- 88
مشخصات فني فيلر    AASHTO M-17
دانه بندي فيلر    AASHTO M-37
دانه بندي فيلر    AASHTO M-39
مشخصات مصالح ريزدانه در مخلوط آسفالتي    AASHTO M-6
نرمي مصالح ريزدانه    AASHTO T-176
ارزش ماسه اي    AASHTO T 96
سايش مصالح سنگي به روش لس آنجلس    AASHTO T104
مقاومت مصالح سنگي در برابر عوامل جوي    AASHTO T 84
وزن مخصوص و جذب آن مصالح ريزدانه    AASHTO T- 85
وزن مخصوص و جذب آب مصالح درشت دانه    AASHTO T-100, T-133
وزن مخصوص فيلر    BS- 63
قير
نمونه برداري از قير    AASHTO T-47
مشخصات قيرهاي نفوذي    AASHTO M-20
مشخصات قيرهاي ويسكوز و آزمايشات مربوطه    AASHTO M-226
مخلوط هاي آسفالتي
نمونه برداري از مخلوط هاي آسفالتي    AASHTO T-168
طرح مخلوط هاي آسفالتي    AASHTO D-1559
چسبندگي قير و دانه بندي    AASHTO T- 164
چسبندگي قير به مصالح    AASHTO T-182
تعيين درصد پوشش قيردانه درشت    AASHTO T-166
وزن مخصوص مخلوط آسفالت كوبيده شده    AASHTO T-166
وزن مخصوص ماكزيمم مخلوطهاي آسفالتي    AASHTO T-206
دانسيته مخلوط آسفالتي كوبيده شده    AASHTO T-209
مشخصات كارخانه آسفالت    AASHTO T- 230
بازرسي و نظارت كارخانه آسفالت    AASHTO M-156
مواد افزودني و تاثير آن در آسفالت
مقدمه:
افزودني ها به موادي اطلاق مي گردد كه در زمان تهيه آسفالت به مخلوط قير و مصالح سنگي اضافه مي شوند. افزودن اين مواد باعث تغييرات ويژه در بتن آسفالتي شده و نهايتاً بهبود مشخصات فني آسفالت را در پي خواهند داشت.
مهمترين عواملي كه در به كارگيري مواد افزودني در مخلوط هاي بتن آسفالتي موثر مي باشند عبارتند از:
–    كاهش قيمت آسفالت
–    ضخامت كم لايه هاي آسفالتي حاوي مواد افزودني
–    كم شدن مرمت هاي روزمره و طولاني شدن فواصل بين بهسازي رويه هاي آسفالتي
–    بالا رفتن فشار مجاز آسفالت
–    به كار گرفتن توليدات جامد صنعتي و وسايل جديد در توليد و اجرا
–    بكار گرفتن ضايعات صنايع و بهداشت محيط زيست
كه مختصراً توضيحات لازم داده خواهد شد:
الف: مواد افزودني باعث جايگزين شدن مصالح و قير شدن و صرفه جويي در مقدار مصرف قير باعث كاهش مخارج آسفالت خواهد شد.
ب: به كارگرفتن مواد افزودني باعث افزايش استقامت و قدرت باربري آسفالت شده و مي توان براي بار ترافيك مشخص لايه آسفالت نازكتري به كار برد. با استفاده از مواد افزودني مختلف مي توان خواص مكانيكي بتن آسفالتي را در دراز مدت بهبود بخشيده و مقدار بهسازي و مرمت ها را كاهش داد.
ج: با پيشرفت صنايع و افزايش تنوع در توليدات هر روز مواد جديدي كه پتانسيل به كارگيري در تهيه آسفالت را دارند به بازار عرضه مي شوند. گسترش و توسعه تكنولوژي روسازي راه ايجاب مي نمايد كه چنين مواردي در تهيه بتن آسفالت هاي مرغوب تر به كار گرفته شوند. ضمناً با توليد و عرضه ماشين آلات و وسائل آزمايشگاهي مدرن و دقيق تر سهولت بيشتر در اجراي عمليات آسفالتي ميسر مي‌گردد.
د: به موازات توليدات مفيد صنايع مواد زائد نيز حاصل مي شود كه به علت ويژگي هاي فيزيكي و مكانيكي به مقدار زياد بعنوان ماده چسب و افزودني به كار گرفته مي شوند. كه اين كار استفاده دو جانبه دارد، از طرفي به مصرف رسيدن اين مواد به تميز شدن محيط زيست كمك مي نمايد و از طرف ديگر به عنوان يك منبع جديد در صنعت روسازي مورد بهره برداري قرار مي گيرند و هدف از استفاده مواد افزودني بهبود در عملكرد روسازي ها، پايين آوردن مرمت و بهسازي و كاهش مخارج در پروژه هاي راهسازي خواهد بود.
معمول ترين خرابي هايي كه در روسازي آسفالت مشهود مي گردد عبارتند از:
تغيير شكل هاي موضعي به علت نشست لايه هاي زيرين در اثر بار ترافيك، ايجاد شيار و موج در سطح اسفالت، قيرزدگي، ايجاد و انواع ترك ها كه منجر به پاشيدگي و عريان شدن آسفالت مي گردد و در فصول قبل به آن پرداخته شد. ميزان خرابي ها با توجه به بار ترافيك و شرايط جوي متفاوت مي باشد. به منظور كاهش خرابيها مهمترين نكاتي كه در رابطه با انتخاب و نحوه عملكرد مواد افزودني مي توان در نظر گرفت تاثير اين مواد در تعيين ويسكوزيته مخلوط مي باشد. چون آسفالت در درجه حرارت هاي بالا به علت پايين بودن ويسكوزيته قير، نرم و در درجات حرارت پايين سخت و حتي شكننده مي شود. مواد افزودني باعث كم شدن تغيير شكل ها، قيرزدگي ها، بهبود بخشيددن به مقاومت مخلوط در برابر سايش و فرسايش و جلوگيري از بروز ترك ها به ويژه ترك‌هاي پوست سوسماري و بهبود بخشيدن به خواص آسفالت هاي نامرغوب مي شوند..



روش اجرا آسفالت

۹-    روش اجرا

              ۹-۱- آماده کردن سطح خیابان

                     قبل از حمل و پخش آسفالت، مسیر عملیات
باید با توجه به میزان تولید و برنامه زمانبندی کار از هر جهت آماده و مهیا
شود. اگر آسفالت روی قشرهای شنی، زیراساس و اساس شکسته اجرا شود، باید
قبلاً هرگونه پستی و بلندی و ناهمواریها به نحو مطلوب مرمت شده، اندود
نفوذی قیری (پریم‌کت) به شرح مندرج در این بخش و بر اساس نقشه‌های اجرایی
انجام شده باشد. چنانچه عملیات آسفالتی روی پوششهای آسفالتی یا بتنی اجرا
می‌شود، باید ابتدا بر اساس پیش‌بینیهای مندرج در مشخصات فنی خصوصی نسبت به
تعمیر، اصلاح و مرمت آسفالتهای موجدار یا فتیله‌دار و یا سطوح بتنی معیوب
اقدام شود. در این حالت باید بستر کار از هرگونه مواد خارجی، گردوغبار و گل
و لای پاک شود، این کار با جاروهای مکانیکی یا هوای فشرده صورت می‌گیرد و
سپس به شرح مندرجات این بخش قیرپاشی یا اندود سطحی (تک‌کت) انجام می‌شود.
برای دستیابی به عرض آسفالت طبق مشخصات، باید محور خیابان و کناره طرفین
آسفالت به دقت، خط‌کشی و علامت‌گذاری شود، فاصله علامتها در خطوط مستقیم،
۴۰ متر و در قوسها ۵ تا ۱۰ متر می‌باشد.

              ۹-۲- اندود نفوذی (پریم‌کت)

                     پخش یک لایه قیر محلول با ویسکوزیته کم
در سطح بستر شنی خیابان نظیر زیراساس و اساس را اندود نفوذی یا پریم‌کت
گویند. این اندود برای آماده نمودن سطوح زیرسازی به منظور پخش آسفالت روی
آن صورت خواهد گرفت. قیر پخش شده در داخل خلل و فرج مصالح سنگی، نفوذ کرده و
علاوه بر یکپارچه کردن و تحکیم مصالح، سبب تسهیل چسبندگی قشر آسفالت به
مصالح زیرین خواهد شد.

                     ـ میزان قیر و نحوه اجرای اندود نفوذی

                      نفوذ قیر در سطح راه شنی بستگی به
ویسکوزیته قیر مصرفی و درجه حرارت محیط دارد. از این رو انتخاب مناسب‌ترین
نوع قیر بستگی به ویسکوزیته قیر مصرفی، نوع دانه‌بندی بستر سنگی و فرایند
عمل آمدن قیر خواهد داشت.

                     چنانچه پریم‌کت در هوای سرد انجام شود،
بهتر است از قیر
RC-70 و در صورت عدم دسترسی به این نوع قیر از قیر R-250 وMC-30 استفاده شود. در هوای معتدل می‌توان
علاوه بر قیرهای فوق‌الذکر از قیر
MC-70 یاMC-250 استفاده نمود. در شرایطی که هوای
محیط گرم باشد (بالای ۳۵ درجه سلسیوس)، علاوه بر تمامی قیرهای فوق می‌توان
از قیرهای
SC-70 وSC-250 نیز استفاده نمود. اندود نفوذی باید
هنگامی اجرا شود که هوا، بارانی و مه‌آلود نباشد و سطح کار، خشک یا دارای
رطوبت نسبتاً کمی باشد. در موقع پخش قیر درجه حرارت هوا در سایه، چنانچه
هوا رو به گرمی می‌رود، باید بیش از ۱۰ درجه و وقتی هوا رو به سردی می‌رود،
بیش از ۱۵ درجه سلسیوس باشد. مقدار قیر که پس از ۲۴ ساعت کاملاً جذب راه می‌شود،
برای سطح شنی با بافت ریزدانه ۵/۰ کیلوگرم در مترمربع و برای بافت
درشت‌دانه تا حدود ۲ کیلوگرم در مترمربع می‌باشد. میزان مناسب قیر مصرفی در
هر مورد توسط دستگاه نظارت، تعیین و به پیمانکار ابلاغ می‌شود. درجه حرارت
پخش قیر، باید بر اساس مندرجات مشخصات فنی خصوصی باشد. چون اغلب درجه
حرارت پخش، بالاتر از درجه اشتعال قیر است، باید نهایت دقت به عمل آید که
شعله آتش به قیر نزدیک نشود. پخش قیر با قیرپاش مجهز به وسایل گرم‌کننده
قیر صورت خواهد گرفت. برنامه کار باید چنان باشد که پس از اجرای اندود
نفوذی و عمل‌آوری آن، قشر آسفالت اجرا شود. اندود نفوذی نباید زیر بار
ترافیک قرار گیرد، هرگاه عبور وسائط نقلیه اجتناب‌ناپذیر باشد، باید روی
سطح قیرپاشی طبق دستور دستگاه نظارت با ماسه پوشانیده شود.

              ۹-۳- اندود سطحی (تک‌کت)

                     لایه‌ای نازک از امولسیون قیری را که
روی سطوح آسفالتی یا بتنی، پخش شده و موجب چسبندگی آسفالت به سطح زیرین آن
می‌شود، اندود سطحی یا تک‌کت گویند.

                     ـ میزان قیر و روش اجرا

                     نوع امولسیونهای قیر در اندود سطحی قیر
آنیونیک
SS-1 وSS-1h یا کاتیونیک CSS-1 و CSS-1h می‌باشد. درجه حرارت پخش این قیرها
بین ۲۵ تا ۵۵ درجه سلسیوس می‌باشد. قبل از پخش امولسیون قیر، باید با وسایل
مناسب نظیر جاروی مکانیکی و سایر روشهای مورد تأیید، تمامی سطوح کار از
گردوخاک و سایر آلودگیها کاملاً تمیز شود، به طور کلی سطح کار، باید از
هرگونه مواد اضافی عاری باشد. میزان قیر پخش شده در سطح کار، بستگی به
شرایط سطح کار، دارد، به هر حال رعایت نکات زیر الزامی است:

                     ـ در صورتی که قرار است دو یا چند قشر
آسفالت در فاصله زمانی یک الی دو هفته به طور متوالی پخش شود، مشروط بر
آنکه باران روی آن نباریده و هوا سرد نباشد، با نظر دستگاه نظارت می‌توان
از پخش اندود تک‌کت خودداری نمود.

                     ـ در صورتی که روی سطح آسفالت پخش شده
تازه، باران ببارد و یا سطح آلوده به گردوغبار شده باشد، میزان قیر
۳۳/۰-۲۳/۰ کیلوگرم در مترمربع می‌باشد. قبل از پخش امولسیون قیری، باید آن
را با آب شیرین و زلال هم حجم خود رقیق نمود.

                     چنانچه اندود تک‌کت روی آسفالت کهنه یا
سطوح آسفالت سطحی باشد، میزان آن ۶۸/۰-۳۵/۰ کیلوگرم در مترمربع می‌باشد، در
هر صورت میزان دقیق قیر با نظر دستگاه نظارت مشخص می‌شود. پخش اندود به
وسیله دستگاه پخش امولسیون قیر صورت می‌گیرد. دستگاه پخش قیر باید مجهز به
ادوات لازم، بدون عیب و تنظیم شده باشد. به طوری که امولسیون قیر را به طور
یکنواخت و به مقدار خواسته شده در سطح کار پخش نماید. دستگاه پخش قیر باید
مجهز به سرعت‌سنج بوده و بتواند مقدار امولسیون پخش شده را کنترل نماید.
در صورت لزوم و با توجه به درجه حرارت هوا، دستگاه قیر پخش‌کن باید مجهز به
گرم‌کن باشد تا بتواند مواد قیری را به درجه حرارت پخش برساند. مخازن
امولسیون قیر، باید در مقابل سرما محافظت شود. سطح قیر باید پوشیده باشد و
در معرض هوا قرار نگیرد. پخش آسفالت بر روی اندود سطحی باید در همان روز
صورت گیرد. در موقع پخش اندود سطحی، درجه حرارت محیط نباید از ۱۰ درجه
سلسیوس کمتر باشد. در صورتی که درجه حرارت کمتر از ۱۰ درجه سلسیوس باشد،
باید پخش قیر با نظر دستگاه نظارت انجام گیرد.

                     در هر صورت درجه حرارت پخش، نباید از ۵
درجه سلسیوس کمتر باشد.

              ۹-۴- پخش آسفالت

                     ۹-۴-۱- کلیات 

                    پس از آماده شدن سطح کار باید مصالح
آسفالتی ، پخش و آماده کوبیدن گردد. پخش آسفالت از نظر درجه حرارت محیط،
درجه حرارت مخلوط آسفالتی و آمادگی سطح کار، باید به تأیید دستگاه نظارت
رسیده باشد و پیمانکار قبل از تأیید دستگاه نظارت مجاز به پخش آسفالت
نخواهد بود.

                     در مواقع بارانی، روی سطوح آلوده، سطوح
یخ زده و دمای محیط کمتر از ۷ درجه سلسیوس، پخش آسفالت به هیچوجه مجاز
نمی‌باشد. اصولاً برنامه زمانبندی اجرای عملیات، باید چنان باشد که پخش
آسفالت در فصول مناسب سال صورت گیرد. اساساً درجه حرارت سطح کار، نباید از
۲۵ درجه سلسیوس کمتر باشد. پخش آسفالت با وسایل زیر صورت می‌گیرد:

                     ۹-۴-۲- پخش با فینیشر     
پخش
آسفالت باید با دستگاه فینیشر انجام شود. فینیشر باید بتواند مخلوط
آسفالتی را به صورت یکنواخت در عرض، ضخامت و شیب موردنظر پخش نماید. محفظه و
پره‌های دستگاه پخش‌کننده، باید به نحوی باشد که آسفالت را به طور یکنواخت
در جلوی صفحه‌های اطوی فینیشر پخش نماید. اطوی فینیشر باید مجهز به وسایل
تسطیح باشد که در درجه حرارتهای معین بتواند سطحی همگن و یکنواخت ایجاد
نموده و از شیاردار شدن و فتیله شدن آسفالت جلوگیری به عمل آید. این اطو
باید به گرم‌کن مجهز باشد که در صورت لزوم از آن استفاده شود. در موارد خاص
و برای تنظیم دقیق سطح آسفالت، پیمانکار باید از فینیشرهای تمام اتوماتیک
استفاده نماید. دستگاه فینیشر باید مجهز به کوبنده‌های ارتعاشی باشد و
بتواند آسفالت را در لایه‌هایی با ضخامتهای مختلف و عرضهای خواسته شده، پخش
نماید. در صورتی که آسفالت بیشتر از یک قشر پخش شود، باید اتصالهای طولی و
عرضی هر قشر حداقل ۱۵ سانتیمتر از اتصالهای نظیر قشر زیرین فاصله داشته
باشد. در صورتی که عرض پخش آسفالت زیاد باشد و اجباراً پخش در چند خط عبور
انجام شود، باید حتی‌الامکان پخش خطوط مجاور همزمان صورت گیرد تا ترک طولی
ایجاد نشود. باید دقت شود که محل اتصال عرضی سطح آسفالت کاملاً یکسان و
یکنواخت بوده و بعد از کوبیده شدن، ناهمواری ایجاد نشود. بدین منظور
پیمانکار باید به تعداد کافی کارگر مجرب همراه با دستگاه فینیشر آماده به
کار داشته باشد تا شیارها و ناهمواریها و نقایص احتمالی را با تخته ماله و
وسایل مناسب و مورد تأیید دیگر برطرف سازند. اندازه‌گیری آسفالت پخش شده و
کوبیده شده با میله انجام می‌شود تا در صورت لزوم ضخامت متوسط آسفالت پخش
شده، کنترل شود. پخش آسفالت با وسایل دستی و تخته ماله فقط در سطوح محدود و
با تأیید قبلی دستگاه نظارت مجاز خواهد بود.

                     ۹-۴-۳- پخش با گریدر

                     پخش آسفالت به منظور تسطیح، رگلاژ و
اصلاح پروفیلهای سطح خیابان موجود یا ترمیم و بازسازی شیب عرض در قوسها را
می‌توان با گریدر و پس از دریافت موافقت دستگاه نظارت انجام داد. به منظور
پخش یکنواخت آسفالت با گریدر، ابتدا باید سطح کار در طول موردنظر، میخکوبی و
ریسمان‌کشی شود. این میخکوبی باید در امتداد محور و در کناره‌های مسیر
صورت گیرد، سپس با توجه به ارتفاعات به دست آمده از میخکوبی، آسفالت
موردنظر در سطح خیابان ریسه شود. پس از آن گریدر مبادرت به پخش آسفالت بدون
مانور اضافی و جابه‌جایی آسفالت می‌نماید، بدین منظور باید از رانندگان
مجرب و آشنا به این نوع کار برای گریدر استفاده نمود. به نحوی که
حتی‌الامکان از رفت و برگشتهای اضافی خودداری به عمل آید. پس از پخش آسفالت
با گریدر و صاف کردن آن با غلتک چرخ‌آهنی، برای تراکم از غلتکهای لاستیکی
استفاده می‌شود. عموماً پخش آسفالت با گریدر باعث ایجاد سطحی با بافت درشت و
زبری زیاد می‌شود که می‌تواند باعث پیوستگی بین این قشر و قشر رویه
آسفالتی باشد. ضخامت آسفالت پخش شده در قشر رگلاژ در فرورفتگیها، نبایستی
از ۵/۷ سانتیمتر بیشتر باشد. برای اصلاح شیب عرضی قوسها چنانچه بیش از یک
قشر آسفالت نیاز باشد، باید پخش آسفالت چنان صورت گیرد که ضخامت آسفالت
کوبیده شده در خارج قوس، حداکثر ۵ سانتیمتر و در داخل قوس، حداقل ۵/۲
سانتیمتر باشد.

                     ۹-۴-۴- درجه حرارت پخش

                     درجه حرارت پخش مخلوط آسفالتی تابع دمای
محیط اجرای کار، نوع و دانه‌بندی مصالح سنگی و نوع قیر مصرفی است.

                     ۹-۴-۵- تراکم آسفالت

                     کوبیدن آسفالت با غلتکهای فولادی
سه‌چرخ، غلتکهای لرزشی، غلتکهای لاستیکی و غلتکهای دوچرخ یا سه‌چرخ و
غلتکهای مختلط انجام می‌شود. نوع و تعداد غلتکهای موردنظر در هر مورد با
توجه به میزان آسفالت پخش شده، باید به تأیید دستگاه نظارت برسد. به طور
کلی تعداد غلتکها باید برای حصول تراکم مورد لزوم کافی بوده و نباید کمتر
از دو دستگاه باشد. انواع غلتکها به شرح زیر باید مورد استفاده قرار گیرند:

                     یک ـ غلتکهای فولادی

                     این غلتکها شامل غلتکهای صاف (استاتیک)
یا غلتکهای لرزشی می‌باشند. وزن غلتکهای دوچرخ یا سه‌چرخ، باید حداقل ۸ تن و
فشار روی هر واحد از عرض چرخ غلتک، حداقل ۴۵ کیلوگرم بر سانتیمتر باشد.
روی سطح غلتکها باید گلگیر و آبپاش نصب شود. حرکت غلتکهای صاف باید
حتی‌الامکان یکنواخت بوده و سرعت آن، نباید از ۵ کیلومتر در ساعت تجاوز
نماید. غلتکهای لرزشی برای کوبیدن آسفالت باید خودرو بوده و از نوع کششی
آنها نباید استفاده شود. وزن غلتک لرزشی نباید کمتر از ۷ تن باشد، بار خطی
استاتیک این غلتکها، باید بین ۲۵ تا ۴۵ کیلوگرم بر سانتیمتر عرض و میزان
ارتعاش آنها ۲۰۰۰-۳۰۰۰ در دقیقه باشد. میزان نوسان غلتکهای ارتعاشی ۸/۰-۴/۰
میلیمتر و سرعت حرکت آنها، حداکثر ۵ کیلومتر در ساعت می‌باشد.

                     دو ـ غلتکهای لاستیکی

                     این غلتکها باید خودرو بوده و وزن آنها
بین ۱۵ تا ۳۰ تن باشد. در این غلتکها باید فضای کافی برای افزایش وزن تعبیه
گردد. فشار باد چرخ این غلتکها بین ۵ تا ۵/۸ کیلوگرم بر سانتیمترمربع است.
برای اینکه آسفالت به چرخها نچسبد، حتی‌الامکان باید چرخها در تمام مدت
کار گرم بماند، در غیر این صورت باید از لوله آبپاش و گلگیرهای پارچه‌ای
ضخیم برای تمیز نگه داشتن چرخها استفاده نمود. لاستیک چرخ غلتکها باید سالم
و بدون نخزدگی باشد. سرعت غلتک لاستیکی، نباید از ۸ کیلومتر در ساعت تجاوز
نماید.

                     سه ـ نحوه کوبیدن آسفالت

                     تراکم آسفالت باید بلافاصله و همزمان با
پخش انجام شود. در این مرحله باید توجه داشت که درجه حرارت پخش چنان باشد
که آسفالت، تاب تحمل وزن غلتک یا اثرات ارتعاشی غلتکهای لرزشی را داشته و
زیر بار چرخ، فتیله و جابه‌جا نشود و در سطح آن پس از اتمام غلتک‌زنی،
شیارهای طولی و عرضی به وجود نیاید. غلتک‌زنی باید چنان صورت گیرد که هر
گذر غلتک در هر مرحله از تراکم، قسمتی از گذر قبلی را بپوشاند تا تراکم
یکنواخت و همگن در تمام سطح کار تأمین شود. تغییر مسیر غلتکها یا جلو عقب
رفتن آنها با دقت و آهستگی صورت گیرد. مراحل مختلف کوبیدن به شرح زیر است:

                     مرحله اول ـ این مرحله پس از پخش مخلوط
آسفالتی، شروع و توسط غلتکهای سه‌چرخ، دوچرخ و یا لرزشی انجام می‌شود.
چنانچه غلتکهای فوق‌الذکر با یکدیگر کار کنند، درست در پشت سر فینیشر، باید
غلتک سه‌چرخ عمل نماید. سرعت غلتک در این مرحله ۳ کیلومتر در ساعت و وزن
آن ۸ الی ۱۲ تن است. سرعت غلتک لرزشی ۴-۵ کیلومتر در ساعت و وزن آنها ۷ تا
۱۲ تن می‌باشد. فاصله غلتکها با فینیشر، نباید از ۵۰ متر تجاوز نماید. درجه
حرارت مخلوط آسفالت باید چنان باشد که مخلوط آسفالت به چرخ نچسبد و در سطح
آن ترکهای طولی و عرضی ایجاد نشود. حداقل درجه حرارت برای مخلوطهای
آسفالتی با دانه‌بندی پیوسته، ۱۲۰ و برای مخلوطهای با دانه‌بندی گسسته ۸۰
درجه سلسیوس، می‌باشد.

                     مرحله دوم ـ در این مرحله مخلوط آسفالتی
هنوز حالت خمیری داشته و عمل تراکم بلافاصله بعد از مرحله اول صورت خواهد
گرفت و غلتک‌زنی تا حصول تراکم موردنظر ادامه خواهد یافت. درجه حرارت مخلوط
آسفالتی با دانه‌بندی پیوسته در این مرحله، ۹۰ درجه سلسیوس است. غلتکهای
به کار گرفته شده در این مرحله، باید از نوع چرخ لاستیکی یا لرزشی انتخاب
شوند تا بتوان به تراکم یکنواخت‌تر و همگن‌تر در فاصله زمانی کوتاهتر دست
یافت. سرعت غلتکهای لاستیکی در این مرحله، ۵ تا ۸ و سرعت غلتکهای لرزشی، ۴
تا ۵ کیلومتر در ساعت است. بکارگیری غلتکهای استاتیک در این مرحله به جای
غلتکهای لاستیکی یا لرزشی با تأیید دستگاه نظارت مجاز می‌باشد. غلتک‌زنی تا
حصول تراکم موردنظر باید قبل از سرد شدن آسفالت خاتمه یافته باشد، این
درجه حرارت برای غلتکهای لرزشی، ۷۰ و برای غلتکهای لاستیکی، ۸۵ درجه سلسیوس
است.

                     مرحله نهایی ـ غلتک‌زنی در این مرحله به
عنوان عمل کمکی و برای محو آثار ناشی از چرخ غلتکهای مراحل پیشین صورت
خواهد گرفت. غلتکهای مورد استفاده در این مرحله از نوع غلتکهای استاتیکی با
سرعت ۵ کیلومتر در ساعت و وزن حداقل ۸ تن می‌باشد. عمل غلتک‌زنی تکمیلی،
باید بلافاصله بعد از مرحله دوم صورت گیرد تا مخلوط آسفالتی هنوز کارایی
لازم برای محو آثار غلتک‌زنی قبلی را داشته باشد.

                     ۹-۴-۶- کنترل تراکم

                     قشرهای آسفالتی شامل اساس آسفالتی، آستر
و رویه، باید حداقل تا تراکم (۹۷%) نمونه آزمایشگاهی مارشال کوبیده شوند.
وزن مخصوص نمونه مارشال به طریقه آشتو
T166 و تراکم نسبی قشرهای آسفالتی به روش آشتو T230اندازه‌گیری می‌شود.

                     ۹-۴-۷- کنترل کیفیت

                     نحوه کنترل کیفیت مصالح و ساخت آسفالت،
باید در مشخصات فنی خصوصی ذکر شود، در صورت عدم وجود این مشخصات رعایت
مشخصات ذیل الزامی است:

 

                     ـ نمونه‌برداری از مصالح سنگی
مطابق                           آشتو
T2

                     ـ دانه‌بندی مصالح سنگی مطابق
آشتو
T11 و T27

                     ـ آزمایش هیدرومتری
مطابق                                      آشتو
T88

                     ـ مشخصات فیلر
مطابق                                             آشتو
M17

                     ـ دانه‌بندی فیلر
مطابق                                                آشتو
M37

                     ـ مشخصات مصالح ریزدانه در مخلوط
آسفالتی مطابق            آشتو
M39

                     ـ آزمایش ضریب نرمی مصالح ریزدانه
مطابق                       آشتو
M6

                     ـ آزمایش ارزش ماسه‌ای مصالح ریزدانه
مطابق                      آشتو
T176

                     ـ سایش مصالح با روش لوس‌آنجلس
مطابق                        آشتو
T96

                     ـ مقاومت مصالح سنگی در مقابل عوامل جوی
مطابق              آشتو
T104

                     ـ تعیین وزن مخصوص و جذب آب مصالح سنگی

                       درشت و ریز مطابق
آشتو
T85 و T84

                     ـ وزن مخصوص فیلر
مطابق                                       آشتو
T100 و T133

                     ـ تعیین ضریب تورق و تطویل مصالح سنگی
مطابق            
BS63

                     ـ نمونه‌برداری از قیر
مطابق                                       آشتو
T47

                     ـ مشخصات قیرهای نفوذی و آزمایشهای
مربوط مطابق         آشتو
M20

                     ـ مشخصات قیرهای ویسکوزیته و آزمایشهای
مربوط مطابق   آشتو
M226

                     ـ نمونه‌برداری از مخلوط آسفالتی
مطابق                        آشتو
T168

                     ـ طرح مخلوطهای آسفالتی به روش مارشال
مطابق             
ASTM D1559

                     ـ تعیین درصد قیر و دانه‌بندی آسفالت
مطابق                      آشتو
T164

                     ـ آزمایش چسبندگی قیر به مصالح سنگی
مطابق                 آشتو
T182

                     ـ آزمایش تعیین درصد پوشش قیری دانه‌های
درشت مطابق      آشتو
T195

                     ـ وزن مخصوص مخلوط آسفالتی کوبیده شده
مطابق             آشتو
T166

                     ـ وزن مخصوص ماکزیمم مخلوط آسفالتی

                       (بدون فضای خالی) مطابق
آشتو
T209

                     ـ دانستیه مخلوط آسفالتی کوبیده شده سطح
راه مطابق             آشتو
T230

                     ـ مشخصات کارخانه آسفالت
مطابق                                 آشتو
M156

                     ـ بازرسی و نظارت کارخانه آسفالت
مطابق                         آشتو
T176

                     ۹-۴-۸- کنترل عبور و مرور

                     پیمانکار باید در حین اجرای کار و قبل
از اتمام پخش و مراحل سه‌گانه کوبیدن، از عبور و مرور روی سطح آسفالت
جلوگیری نماید. عبور و مرور وقتی مجاز خواهد بود که پس از ختم مرحله سوم
آثار چرخ ماشین‌آلات بر روی آسفالت نمانده و به اندازه کافی سرد و سخت شده
باشد، درجه حرارت آسفالت از ۴۰ درجه سانتیگراد کمتر باشد و یا حداقل ۳ ساعت
از خاتمه زمان پخش آسفالت گذشته باشد.

6 دیدگاه

  1. […] آسفالت ماده‌ای سیاه، چسبناک و بسیار چسبنده یا شبه جامد می‌باشد. آسفالت ماده‌ای ترکیبی است که از مخلوط کردن شن و ماسه و قیر ساخته می‌شود و در ساخت جاده، باند فرودگاه و پشت بام ساختمان‌ها به کار گرفته می‌شود.در این مقاله به معرفی انواع آسفالت پرداخته شده است. […]

  2. […] آسفالت ماده‌ای سیاه، چسبناک و بسیار چسبنده یا شبه جامد می‌باشد. آسفالت ماده‌ای ترکیبی است که از مخلوط کردن شن و ماسه و قیر ساخته می‌شود و در ساخت جاده، باند فرودگاه و پشت بام ساختمان‌ها به کار گرفته می‌شود.در این مقاله به معرفی انواع آسفالت پرداخته شده است. […]

  3. […] آسفالت ماده‌ای سیاه، چسبناک و بسیار چسبنده یا شبه جامد می‌باشد. آسفالت ماده‌ای ترکیبی است که از مخلوط کردن شن و ماسه و قیر ساخته می‌شود و در ساخت جاده، باند فرودگاه و پشت بام ساختمان‌ها به کار گرفته می‌شود.در این مقاله به معرفی انواع آسفالت پرداخته شده است. […]

  4. […] آسفالت ماده‌ای سیاه، چسبناک و بسیار چسبنده یا شبه جامد می‌باشد. آسفالت ماده‌ای ترکیبی است که از مخلوط کردن شن و ماسه و قیر ساخته می‌شود و در ساخت جاده، باند فرودگاه و پشت بام ساختمان‌ها به کار گرفته می‌شود.در این مقاله به معرفی انواع آسفالت پرداخته شده است. […]

  5. […] آسفالت ماده‌ای سیاه، چسبناک و بسیار چسبنده یا شبه جامد می‌باشد. آسفالت ماده‌ای ترکیبی است که از مخلوط کردن شن و ماسه و قیر ساخته می‌شود و در ساخت جاده، باند فرودگاه و پشت بام ساختمان‌ها به کار گرفته می‌شود.در این مقاله به معرفی انواع آسفالت پرداخته شده است. […]

  6. […] آسفالت ماده‌ای سیاه، چسبناک و بسیار چسبنده یا شبه جامد می‌باشد. آسفالت ماده‌ای ترکیبی است که از مخلوط کردن شن و ماسه و قیر ساخته می‌شود و در ساخت جاده، باند فرودگاه و پشت بام ساختمان‌ها به کار گرفته می‌شود.در این مقاله به معرفی انواع آسفالت پرداخته شده است. […]

دیدگاهتان را بنویسید